خاطره يك عروس خانوم :

مادر م راضي به اين وصلت نبود . به او گفت:

خدمتگزار هر روز صبح  قهوه دخترم را در تختخواب برايش مي برد.

مصطفي خنديد و گفت قول مي دهم هر روز صبح چشمش را كه از خواب باز كرد قهوه اش كنارتختش حاضر باشد.

آري! شهيد مصطفي چمران تا زنده بود

 حتي در روزگاران سختي هجرتها و جنگها پاي قولش ايستاد.

يادم باشد : مردان بزرگ هيچ قولي را كوچك نمي شمارند.

جوشقاني

     شايد براي شما هم اتفاق افتاده باشه !

   ولي تو سن من بهانه جويي اون هم از نوع مهتابيش مورد هزاران تحليل و نقد و بررسي كارشناسانه قرار مي گيره اونم نه هفته اي يكبار در جمع فرهيخته گان شفيق شفقي ها و سر آخر نقد كارشناسي استاد بزرگواري چون ابوالفضل درخشنده كه همه بهانه ها تو هدفمند مي كنه

القصه : من چون ماه رو خيلي دوست دارم بالطبع خاطره مهتابي زباد داشتم ودارم كه بعضي در غبار زمانه مكدر شده بود .  امروز كه به مدرسه رفتم دوست ارجمندم جناب مسيحا بي هيچ مناسبتي شعري از فريدون مشيري رابه دستم  داد . خوب : ادب اقتضا مي كند وقتي هديه اي دريافت مي كني تبسمي و تشكري و ..

 ولي من خشكم زد.

                    داستان عشق نو جواني منجر به جدايي است .

            زياد مهتابي نشيد و مهتابي برداشت نكنيد

                   براي علاقمندان اين شعر را در ادامه مطلب مي نويسم

                            و تشكر از استاد ارجمند مسيحا

 جوشقاني

             امشب شام غريبان ديگري است

           كائنات در چنين شبي به خزان رفتند

  و ديگر بهار مناجات زهرا را نديدنده و نشنيدند.

هنوز گوش جان به عالم سپرده تا نجوايي از او بشنوند.

                      فاطمه هنوز سكوت دارد .

 شايد براي آن است تا كسي فرياد هاي علي رابشنود.

                       فرياد غريبي حسنش را

                    فرياد بي ياوري حسينش را

آري اينگونه است كه بر همه ما حجت تمام است .

       فاطمه شروع حجت و پايان حجت است .

        كليد خاتميت پيامبر  و امامت اوست .

 كليدي  كه پيامبر به امر خدا فقط به علي داد .

     علي هم اين امانت را  پيامبر باز گردانيد.

   يا علي ! ما را هم به حق فاطمه باز گردان

به سرچشمه جوشان عشق و محبت انسانيت

                 كه والله از دركتان عاجزم

              چه رسد به درك بندگي خدا

        تسليت بردل علي و محمد و آل محمد(ص)

       جوشقاني                      

      *** اين پست نوا  دارد بلنگوهاي كامپيوترتان را روشن كنيد   ***

    *** پست قبلي روز يكشنبه ساعت ۲۳ به اين پست تغيير كرد ****

 يكي بود يكي نبود غير از خدا هيچكس نبود .

خدا اولين آفريده خود را انتظار ناميد . انتظار پس از مدتي منتظر بودن اجازه جاري شدن يافت . پس از خلق كائنات در آنها به جريان افتادو در پي آن در جهان ها و جانهايشان از هر مخلوقي كه آفريده مي شد  عبور مي كرد تمام وجود اورا منتظر مي ساخت همانند آب كه از هرچيز عبور مي كند آنرا خيس مي كند و عجيب تر آنكه  آب هم منتظر ! و آب سيراب مي كند ! و انتظار منتظر ! تشنه را تشنه تر! نوبت شاهكار خلقت شد ! و انسان آمد ! انتظار اجازه حلول يافت ! انسان هم تمام سلولهايش منتظر شد ! كار انتظار تمام شده بود !

ديگر قرار نبود مخلوقي خلق شود . و قت اليه راجعون بود.  انتظار بايد مراجعه مي كرد . همه كائنات چشم به اعمال انسان داشته تا ببينند كه او چگونه حق يك منتظر را بجا مي آورد ! اما انسان مست از غرور هايش تلو تلو خوران هر بار در چاله هاي فريبنده اي كه خود ساخته  به زمين مي خورد ! همه كائنات براي هوشياري او دعا مي كنند. تا قدر يابد و بهاي يك منتظر را بپردازد.

وهنوز انتظار  قائم است و منتظر  براي مراجعه به وجود و خداي خود. 

و قصه ما هنوز به سر نرسيده ! تا به سرانجام نرسيم !

         انتظار فرج از نيمه خرداد كشم